Hvað gerist þegar sveifarás bíls bilar?

Ef sveifarásinn er skemmdur mun hann ekki bíta fast með sveifarásskraganum og hristast upp og niður, sem veldur miklum skemmdum á vélinni.

Ef sveifarássstöðuskynjarinn er bilaður er ekki hægt að staðfesta sveifarásarhornið. Vélartölvan getur ekki tekið við merki frá sveifarássstöðuskynjaranum. Til að vernda vélina mun vélin ekki kvikna í eða sprauta eldsneyti. Einkenni bíls eru þau að það er ekkert háspennuafl, engin eldsneytisinnspýting og ekki er hægt að ræsa bílinn. Auðvitað er augljósasta fyrirbærið að vélarbilunarljósið á mælaborðinu logar.

Greining á ljósvirkum sveifarásarstöðunema

1. Skoðun beisla á staðsetningarskynjara sveifarásar

Staðsetningar tengis á ljósafmagns sveifarássstöðuskynjaratenginu fyrir bíla (innstunga). Á meðan á skoðun stendur, aftengið vírtengi sveifarássstöðunemans, stillið kveikjurofann á „ON“, mælið spennuna á milli klemmu 4 á straumhliðinni og jörðu með því að nota spennusvið margmælis (Mynd 19), og spenna á milli klemmu 2 og klemmu 3 á hlið beltis og jarðar ætti að vera 4.8-5.2V. Mældu viðnámssvið margmælis og spennan á milli klemmu 1 á hlið beltis og jarðar ætti að vera 0 Ω (samfella).

2. Ljósmagns sveifarás stöðuskynjara framleiðsla merki uppgötvun

Tengdu spennusvið margmælis við tengi 3 og 1 á skynjarahlið. Þegar vélin er ræst ætti spennan að vera 0.2-1.2V. Í lausagangi eftir að vélin er ræst skal nota margmælisspennusvið til að greina að spennan á milli klemmu 2 og klemmu 1 ætti að vera 1.8-2.5V. Annars skaltu skipta um stöðuskynjara sveifarásar.